پادشاه دندانآبی و اتحاد دستگاهها؛ راز تاریخی نامگذاری «بلوتوث»
با درود و احترام
در دنیای مدرن امروز، کمتر فناوریای را میتوان یافت که به اندازه «بلوتوث» (Bluetooth) در زندگی روزمره ما نفوذ کرده باشد. از اتصال هدفونها به تلفن همراه گرفته تا ساعتهای هوشمند و انتقال دادهها در خودرو، همه به این فناوری بیسیم وابستهاند. اما آیا تا به حال اندیشیدهاید که چرا نام یک تکنولوژی پیشرفتهی ارتباطی باید «دندانآبی» باشد؟ این نام عجیب نه یک اصطلاح فنی پیچیده، بلکه ادای احترامی به یک پادشاه وایکینگ در قرن دهم میلادی است.
داستان به هزار سال پیش در اسکاندیناوی باز میگردد. «هارالد گورمسون»، پادشاه مشهور دانمارک بود که با مهارتهای دیپلماتیک و نظامی خود شهرت یافت. او موفق شد قبایل متخاصم و پراکنده دانمارک و نروژ را با یکدیگر متحد کند و آرامش را به منطقه بازگرداند. گفته میشود او دندانی خراب و تیره داشت که به رنگ آبی متمایل بود و به همین دلیل لقب «دندانآبی» یا همان Blåtand را به او داده بودند.
اما ربط این پادشاه به دنیای دیجیتال چیست؟
در سال ۱۹۹۷ میلادی، مهندسانی از شرکتهای بزرگ فناوری مانند اینتل، اریکسون و نوکیا گرد هم آمدند تا یک استاندارد واحد برای ارتباطات رادیویی کوتاهبرد ایجاد کنند. آنها به دنبال راهکاری بودند که دستگاههای مختلف (مانند رایانه و تلفن همراه) را فارغ از برند سازنده، با یکدیگر «متحد» و مرتبط سازند.
یکی از مهندسان به نام «جیم کارداک» که در حال خواندن کتابی تاریخی درباره وایکینگها بود، پیشنهاد کرد از نام پادشاه هارالد به عنوان یک اسم رمز موقت استفاده کنند. استدلال او زیبا و هوشمندانه بود: «همانطور که پادشاه هارالد قبایل جدا افتاده اسکاندیناوی را یکپارچه کرد، این فناوری جدید نیز قرار است دستگاههای دیجیتال را با هم یکپارچه کند.»
قرار بود این نام موقتی باشد، اما زمانی که موعد عرضه فناوری رسید، نامهای پیشنهادی دیگر (مانند رادیو وایر) نتوانستند تاییدیههای حقوقی لازم را به موقع دریافت کنند. بدین ترتیب، نام «بلوتوث» به عنوان اسم رسمی انتخاب و ماندگار شد.
نکته جالبتر درباره نشان (لوگو) معروف بلوتوث است که همگی آن را میشناسیم. این نماد آبیرنگ بیضی شکل، در واقع ترکیبی از دو حرف باستانی (خط رونی) است. طراحان دو حرف H (حرف اول هارالد) و B (حرف اول بلوتوث) را به زبان خط میخی اسکاندیناوی با هم تلفیق کردند و نمادی را ساختند که امروز روی میلیاردها دستگاه الکترونیکی در سراسر جهان میدرخشد.
این داستان یادآوری میکند که حتی در قلب پیشرفتهترین تکنولوژیهای آینده، رد پایی از تاریخ کهن بشر نهفته است.